എല്ലാവർക്കും ഏറ്റവും ആവശ്യമായ ഒന്നാണ് സ്നേഹം. സ്നേഹിക്കുന്നതിനുവേണ്ടിയാണോ മനുഷ്യർ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്നുപോലും തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. സ്നേഹത്തിനുവേണ്ടി എത്രയധികം അതിക്രമങ്ങളും സാഹസങ്ങളുമാണ് ചിലരൊക്കെ കാട്ടിക്കൂട്ടുന്നത്. പക്ഷേ അതൊന്നും യഥാർത്ഥസ്നേഹത്തിനുവേണ്ടിയല്ല സ്നേഹത്തിന്റെ പേരിലാണെന്ന് മാത്രമേയുള്ളൂ, അതെന്തായാലും സ്നേഹിക്കുമ്പോൾ അത് ആത്മാർത്ഥമായിരിക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കാത്തവരായി ആരും തന്നെയില്ല. അതുതന്നെയാണ് വേണ്ടതും. ആഴത്തിൽ സ്നേഹിക്കുക, ആത്മാർത്ഥമായി സ്നേഹിക്കുക. പക്ഷേ അപ്പോഴും ഒരു കാര്യം മറന്നുപോകരുത്. സ്നേഹിക്കുന്ന വ്യക്തിയില്ലെങ്കിലും സ്നേഹിക്കുന്ന വ്യക്തി നാം ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ തിരികെ സ്നേഹിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും നമ്മുടെ സ്നേഹം വെറുതെയാവുകയോ നാം വിലയില്ലാത്തവരായി മാറുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല.
സ്നേഹിച്ചവർ നഷ്ടപ്പെടുമ്പോഴുള്ള ആത്മഹത്യയും സ്നേഹിക്കുന്നവർ നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന് തോന്നുമ്പോൾ അവരെ വകവരുത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നതുമൊക്കെ സ്വന്തം സ്നേഹത്തെക്കുറിച്ചും സ്വന്തം സ്നേഹത്തിന്റെ വിലയെക്കുറിച്ചും ബോധ്യമില്ലാത്തവരാണ്. സ്നേഹിക്കാനും സ്നേഹിക്കപ്പെടാനുമായി ചിലരൊക്കെ പലപലഘട്ടങ്ങളിലായി നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നുവരാറുണ്ട്.
ബാല്യകാലസുഹൃത്തുക്കൾ, പഠനകാലസുഹൃത്തുക്കൾ, ജോലി സ്ഥലത്തെ സൗഹൃദങ്ങൾ ഇങ്ങനെ പല പലസ്നേഹങ്ങളും നമുക്ക് ഈ യാത്രയിൽ നഷ്ടപ്പെടാറുണ്ട്. അവരെയൊക്കെ നാം ഹൃദയം കൊടുത്തു സ്നേഹിച്ചവരായിരിക്കാം. അതുപോലെ ചില പ്രണയബന്ധങ്ങൾ.. അത് സാഫല്യമായിട്ടുണ്ടാവില്ല. അനിവാര്യമായ ചില കാരണങ്ങളാൽ അകന്നുപോയിട്ടുമുണ്ടാവാം. എങ്കിലും അവിടെ നിക്ഷേപിച്ച സ്നേഹം വെറുതെയാകുന്നില്ല.
എത്ര പേരുണ്ടെന്ന് കരുതിയല്ല നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ അർത്ഥം നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നത്. അതുകൊണ്ട് സ്നേഹിക്കുക, ആത്മാർത്ഥമായി സ്നേഹിക്കുക. പക്ഷേ അവർ സ്നേഹം തന്നില്ലെങ്കിലും അവർ കൂടെയില്ലെങ്കിലും നിങ്ങളുടെ ജീവിതം വ്യർത്ഥമാകുന്നില്ല. കാരണം നിങ്ങൾക്ക് സ്നേഹിക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ട്. നിങ്ങളുടെ സ്നേഹം ആത്മാർത്ഥവുമായിരുന്നു.