ഒഡീഷയിൽ ദിവസവേതനക്കാരനായ ഒരു മേസ്തിരിയുടെ മകളായിട്ടായിരുന്നു പായലിന്റെ ജനനം. എട്ടുവയസുവരെ അവൾ സാധാരണക്കാരിയായ ഏതൊരു പെൺകുട്ടിയെയും പോലെയായിരുന്നു. ഓടിച്ചാടി നടന്നിരുന്നവൾ. പക്ഷേ എട്ടാമത്തെ വയസിൽ അവളുടെ ജീവിതം മാറിമറിഞ്ഞു. വൈദ്യൂതാഘാതത്തെതുടർന്ന് അവൾക്ക് കൈകാലുകൾ നഷ്ടമായി. നിർമ്മാണത്തിലിരുന്ന ഒരു കെട്ടിടത്തിന്റൈ മേൽക്കൂരയ്ക്ക് മുകളിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന 11,000 വാട്ട് വൈദ്യുതി ലൈനിൽ തട്ടിയാണ് അവൾക്ക് കൈകളും കാലുകളും നഷ്ടമായത്. ജീവൻ രക്ഷപ്പെടുത്താൻ വേണ്ടി ഡോക്ടർമാർക്ക് ചെയ്യാനുള്ളത് കൈകാലുകൾ മുറിച്ചുമാറ്റുക എന്നതുമാത്രമായിരുന്നു. അങ്ങനെയാണ് എട്ടാം വയസിൽ പായൽ അംഗവിഹീനയായത്. ഇന്ന് അപകടത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കാൻ അവൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. നിർദ്ധനയായ ഒരു പെൺകുട്ടി കൈകകളും കാലുകളുമില്ലാതെ ഈ ലോകത്ത് എങ്ങനെ ജീവിക്കും.? പായലിന്റെ ജീവിതം അവിടെ അവസാനിക്കേണ്ടതായിരുന്നു. പക്ഷേ അതൊരു തുടക്കമായിരുന്നു. ഇത്രയും വൈകല്യമുണ്ടായ ഒരു പെൺകുട്ടിയെ പരിപാലിക്കുക എന്നത് അവളുടെ മാതാപിതാക്കന്മാർക്ക് എളുപ്പമായ കാര്യമായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് അവർ അവളെ ഒഡീഷയിലെ ബൊലാംഗീറിലെ പാർബതി ഗിരിബാൽ നികേതനിൽ ആക്കി. അവൾക്ക് ഭക്ഷണം കഴിക്കാനോ നടക്കാനോ കഴിയില്ല, ഇതിലും നല്ലത്, അവൾക്ക് കുറച്ച് വിഷം കൊടുത്താൽ മതി’ എന്നായിരുന്നു അതേക്കുറിച്ച് ബന്ധുക്കളുടെയും അയൽക്കാരുടെയും പ്രതികരണം.
അനാഥാലയത്തിലെത്തി എട്ടുവർഷങ്ങൾക്കുശേഷമാണ് അവളുടെ ജീവിതത്തിൽ മാറ്റമുണ്ടായത്. വായിൽ ബ്രഷ് ഉപയോഗിച്ച് പായൽ പടംവരയ്ക്കുന്ന ഒരു ചിത്രം കുൽദീപ് വേദ്വാൻ എന്ന വ്യക്തിയുടെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടു. ജനനം മുതൽ കൈകളില്ലാതെ വളർന്ന ശീതൽ ദേവിയെ ഇന്ത്യയിലെ പാരാ ആർച്ചറി താരമാക്കിയ വ്യക്തിയായിരുന്നു അദ്ദേഹം. പായലിനെ കണ്ടപ്പോൾ അവളെയും ആ വഴിക്ക് തനിക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ കഴിയും എന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് ഉറപ്പായിരുന്നു. അനാഥാലയത്തിൽ നിന്ന് പായലിനെ അദ്ദേഹം ജമ്മുവിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.
‘ഞാൻ ശീതൾ ദേവിയെ ഒരു ചാമ്പ്യനാക്കി. പായലിനും അങ്ങനെയാകാൻ കഴിയുമെന്ന് ഞാൻ എപ്പോഴും വിശ്വസിച്ചിരുന്നു’ എന്നാണ് അതേക്കുറിച്ച് കുൽദീപ് പറയുന്നത്. ശീതലിന് വേണ്ടി ചെയ്തതുപോലെ, പായലിന്റെ ഉപയോഗത്തിനായി ഒരു പ്രത്യേക വില്ല്, കൃത്രിമ കാലുകൾ (വലത് പ്രോസ്തെറ്റിക്സിൽ വില്ലു ഉയർത്താൻ സഹായിക്കുന്ന പ്രത്യേക സ്റ്റീൽ ഉപകരണം ഘടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു) ഉപയോഗിച്ച് ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു പ്രത്യേക വില്ലും ശീതൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന അതേ ചെസ്റ്റ് റിലീസ് സംവിധാനവും വേദ്വാൻ തയ്യാറാക്കി. മറ്റൊരാൾ അമ്പുകൾ അവളുടെ വില്ലിൽ കയറ്റുന്നു. മൂന്നുമാസത്തെ പരിശീലനം കൊണ്ട് ഉപകരണങ്ങൾക്ക് അനുയോജ്യമായ വിധത്തിൽ അവളെ പരുവപ്പെടുത്തിയെടുക്കാൻ പരിശീലകന് സാധിച്ചു. ”ഞാൻ ആദ്യമായി അക്കാദമിയിൽ പോയപ്പോൾ എല്ലാവർക്കും കൈകളും കാലുകളും ഉണ്ടെന്ന് ഞാൻ കു. കുട്ടികൾ കൈകെണ്ട് വില്ലുപിടിക്കുന്നു. പക്ഷേ ഞാൻ എങ്ങനെ ചെയ്യും. അതായിരുന്നു എന്റെ സംശയം. പക്ഷേ എന്റെ ഗുരു എന്നെ സഹായിക്കാമെന്ന് ഉറപ്പുനല്കി. എനിക്ക് അത് ചെയ്യാൻ കഴിയും എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു,” പായലിന്റെ ഓർമ്മ..
2023ൽ ആണ് പായൽ പരിശീലനം ആരംഭിച്ചത്. മൂന്ന് വർഷത്തിന് ശേഷം അവൾ ലോകം മുഴുവൻ കീഴടക്കുകയും വിജയിക്കുകയും ചെയ്യുമെന്ന് അപ്പോൾ ആരും കരുതിയിരുന്നില്ല. പക്ഷേ സംഭവിച്ചത് അങ്ങനെയായിരുന്നു. ഇക്കഴിഞ്ഞ മാർച്ചിൽ ബാങ്കോക്കിൽ നടന്ന ആദ്യ ലോക ആർച്ചറി പാരാ സീരീസ് മത്സരത്തിൽ വ്യക്തിഗത വനിതാ കോമ്പൗണ്ട് ഇനത്തിൽ സ്വർണ്ണം നേടിയത് പായലായിരുന്നു. ടൂർണമെന്റിൽ മിക്സഡ് ടീം കോമ്പൗണ്ടിലും വനിതാ ടീം കോമ്പൗണ്ട് ഇനങ്ങളിലും അവൾ ഇതിനകം രണ്ട് സ്വർണ്ണം നേടിയിരുന്നു, കൂടാതെ കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് 698 പോയിന്റുമായി യോഗ്യതാ മത്സരങ്ങളിൽ ഒന്നാമതെത്തിയിരുന്നു, എതിരാളി ശീതളിനെക്കാൾ 20 പോയിന്റു കൂടുതലായിരുന്നു, ബാങ്കോക്ക് ആദ്യത്തെ സീനിയർ അന്താരാഷ്ട്ര മത്സരമായിരുന്നെങ്കിലും പായൽ ശീതലിനെ തോൽപ്പിക്കുന്നത് ഇതാദ്യമായിരുന്നില്ല. 2025 ൽ ജയ്പൂരിൽ നടന്ന പാരാ ആർച്ചറി നാഷണൽസിൽ അവൾ ഇതിനകം തന്നെ ശീതളിനെ മറികടന്നിരുന്നു.
പായലിന്റെ കഥ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് വലിയൊരു സത്യമാണ്. പരിമിതികൾ ശരീരത്തിലല്ല, മനസ്സിലാണ്. ജീവിതത്തിൽ എത്ര വലിയ തടസ്സങ്ങൾ വന്നാലും അതിനെ മറികടക്കാൻ ഉള്ള ശക്തി ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും ഉള്ളിലുണ്ട്. ‘ഇത് എനിക്ക് സാധിക്കില്ല’ എന്ന് തോന്നുന്ന നിമിഷങ്ങളിൽ, അവളുടെ ജീവിതം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. ശ്രമവും വിശ്വാസവും ഉണ്ടെങ്കിൽ അസാധ്യവും സാധ്യമാകാം.
