നല്ല സൗഹൃദങ്ങളാണ് മനുഷ്യജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും അമൂല്യമായ സമ്പത്ത്. ജീവിതങ്ങളെ നിറമുള്ളതാക്കി തീർക്കുന്നതും അർത്ഥവത്താക്കി തീർക്കുന്നതും നല്ല സൗഹൃദങ്ങളാണ്. കുട്ടികാലം തൊട്ട് നമ്മോടൊപ്പം കളിച്ചു വളർന്നവരിൽ ഇന്നും നമ്മൾ പഴയപോലെ ഊഷ്മളതയോടെ ഓർക്കുകയും കേൾക്കുകയും മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർ ഉണ്ട്. സ്കൂളിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ പുതിയ ക്ലാസ്സിലേക്ക് പ്രവേശിച്ച് പുതിയ ബെഞ്ചിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ചപ്പോൾ നമ്മുടെ മുഖത്തെ സങ്കോചം വായിച്ചറിഞ്ഞ് കൂട്ടുകൂടാൻ വന്ന ആ പഴയ കൂട്ടുകാരൻ ഒരു പക്ഷേ ഇന്നും നമ്മുടെ ചങ്കായിയിരിക്കും. പിന്നീട് ഏറെ ദുഃഖത്തോടെ കൂടി സ്കൂൾ ജീവിതവും സൗഹൃദങ്ങളും വേർപിരിഞ്ഞുപോകേണ്ടിവരുമ്പോൾ ഇതുപോലുള്ള സൗഹൃദങ്ങൾ ഇനിയും ലഭിക്കുമോ എന്ന ആശങ്ക...
എന്തൊരു ചോദ്യം അല്ലേ? നാം നുണ പറയുന്നത് മുഴുവൻ മറ്റുള്ളവരോടാണ്. സ്വന്തം നേട്ടങ്ങൾക്കുവേണ്ടി, സ്വന്തം കാര്യം നേടാൻ വേണ്ടി... ആത്മാഭിമാനം സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി.. അങ്ങനെ എത്രയെത്രസന്ദർഭങ്ങളിൽ എത്രയെത്ര നുണകളാണ് നാം ഇതിനകം പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്. നുണ സത്യം പോലെ അവതരിപ്പിച്ച് വിശ്വസിപ്പിച്ച് കാര്യം സാധിച്ചെടുക്കുന്നവർ ധാരാളമുണ്ട്. ഇവിടെയൊക്കെ നാം മറ്റുള്ളവരോടാണ് നുണ പറയുന്നത്.
പക്ഷേ നാം നമ്മോടുതന്നെ നുണ പറയാറുണ്ട്. എങ്ങനെയെന്നല്ലേ നമുക്ക് നമ്മുടെതന്നെ കഴിവുകേടുകൾ, കുറവുകൾ അംഗീകരിച്ചുകൊടുക്കാൻ സാധിക്കാറില്ല. എനിക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു ബലഹീനതയുണ്ട് അല്ലെങ്കിൽ എനിക്ക് ഇത്തരം ചില കുറവുകളുണ്ടെന്ന് നാം സ്വയം സമ്മതിക്കാറില്ല. ആരെങ്കിലും നമുക്ക് അത്തരം ചില കുറവുകൾ...
